[Verse]
Bir varmış bir yokmuş
یکی بود، یکی نبود…
Bir masaldı gözlerin
چشمات انگار یه افسانه بودن.
Yeminlerinden, tövbelerinden
از اون همه قسمها و قولهات…
Büyük mü nefretin?
نفرتت واقعاً از همهشون بزرگتر بود؟
Bir varmış bir yokmuş
یکی بود، یکی نبود…
Masaldı gözlerin
چشمات یه قصهی قشنگ بودن.
Yeminlerinden, tövbelerinden
از تمام قولها و پشیمونیهات…
Büyük mü nefretin?
مگه نفرتت اینقدر بزرگ بود؟
[Verse]
Nasıl rahat uyuyorsun?
چطور اینقدر راحت میخوابی؟
Bana yıldızlar bile düşmanken
وقتی حتی ستارهها هم با من سرِ ناسازگاری دارن…
Sen bulutları çok sevdin diye mi düştüm
نکنه فقط چون تو عاشق ابرها بودی، من از آسمون سقوط کردم؟
Ben o göklerden?
من از همون آسمونا افتادم؟
Duydum gidiyorsun hissetmeden bi’ korkun yok (yok)
شنیدم داری میری؛ انگار ذرهای هم ترس یا تردید نداری.
Yangın sana, sönmez yüreğim
آتیش نصیبت… اما قلب من هنوز خاموش نمیشه.
Kimi sevmiş kalbin benden çok?
قلبت کی رو بیشتر از من دوست داشته؟
[Outro / تکرار]
Bir varmış bir yokmuş
یکی بود، یکی نبود…
Bir masaldı gözlerin
چشمات یه افسانه بودن.
Yeminlerinden, tövbelerinden
از اون همه قسم و توبههات…
Büyük mü nefretin?
واقعاً نفرتت از همهشون بزرگتر بود؟
Bir varmış bir yokmuş
یکی بود، یکی نبود…
Masaldı gözlerin
چشمات مثل یه قصه بودن.
Yeminlerinden, tövbelerinden
از همهی قولها و پشیمونیهات…
Büyük mü nefretin?
مگه نفرتت اینقدر بزرگ بود؟