Turned on the light, but it feels just the same
چراغ رو روشن کردم، ولی انگار هیچ فرقی نکرد.
Same old shadow, same empty space
همون سایههای همیشگی، همون خونهی خالی.
Making coffee, two cups like before
مثل قبل دو تا فنجون قهوه درست میکنم…
Still forget I’m drinking alone once more
بعد یادم میافته که باز هم قراره تنها بنوشمش.
Write your name on the fogged-up glass
اسمت رو روی شیشهی بخارگرفته مینویسم.
Erase it, then write it again
پاکش میکنم و دوباره مینویسمش.
Like, if I do it enough, you’ll come back
انگار با خودم فکر میکنم اگه این کار رو هی تکرار کنم، شاید برگردی.
But the door stays closed in the end
ولی آخرش در همچنان بسته میمونه.
Turn the music up so I don’t hear my thoughts
صدای آهنگ رو زیاد میکنم که صدای فکرامو نشنوم.
Move a little, try to let go
یه کم راه میرم، سعی میکنم فراموشت کنم.
Night keeps changing, morning comes
شب میگذره و صبح از راه میرسه…
But inside me, it all stays the same
ولی توی دل من، هیچچیز عوض نمیشه.
Ooh, ooh, ooh, ooh
اوه…
Ooh-ooh-ooh
اوه…
Ooh-ooh-ooh
اوه…
Sitting on the couch, put on a film
روی مبل میشینم و یه فیلم پخش میکنم.
But I keep switching through the scenes
ولی مدام صحنهها رو رد میکنم و تمرکز ندارم.
Pick up my phone, type out your name
گوشیمو برمیدارم و اسمت رو تایپ میکنم.
But never press call, I just stare at the screen
ولی هیچوقت دکمه تماس رو نمیزنم، فقط به صفحه خیره میمونم.
Write your name on the fogged-up glass
بازم اسمت رو روی شیشهی بخارگرفته مینویسم.
Erase it, then write it again
پاکش میکنم و دوباره مینویسم.
Like if I do it enough, you’ll come back
شاید اگه هزار بار این کارو بکنم، برگردی…
But the door stays closed in the end
ولی آخرش اون در هیچوقت باز نمیشه.
Turn the music up so I don’t hear my thoughts
صدای آهنگ رو زیاد میکنم تا از فکر و خیال فرار کنم.
Move a little, try to let go
یه کم خودمو مشغول میکنم، شاید بتونم رهاش کنم.
Night keeps changing, morning comes
شب میگذره، صبح میاد…
But inside me, it all stays the same
اما توی وجودم همهچیز همونطوری مونده.
Stays the same
هیچ تغییری نمیکنه.
Stays the same
همهچی همونجوری باقی میمونه.